Dobre siano ocenia się wszystkimi zmysłami: warto spojrzeć na jego strukturę i kolor, sprawdzić zapach, suchość oraz ilość pyłu. Żadna pojedyncza cecha – nawet intensywnie zielona barwa – nie daje pełnej odpowiedzi. Oto praktyczny sposób oceny siana przed podaniem go królikowi lub śwince morskiej.
1. Zapach siana
Dobre siano powinno mieć naturalny, roślinny zapach. Nie musi pachnieć bardzo intensywnie, ponieważ aromat zależy od składu gatunkowego i czasu przechowywania.
Sygnałem ostrzegawczym jest natomiast zapach stęchły, piwniczny, fermentacyjny lub wyraźnie pleśniowy. Może on wskazywać na zawilgocenie lub niewłaściwe warunki magazynowania.
2. Kolor – ważny, ale nie najważniejszy
Zielonkawa barwa jest zazwyczaj pożądana, ponieważ świadczy o zachowaniu części naturalnych barwników roślinnych. Nie oznacza to jednak, że każde bardziej słomkowe źdźbło jest wadliwe.
Na kolor wpływa między innymi faza rozwoju roślin, gatunek, nasłonecznienie podczas suszenia i czas przechowywania.
3. Struktura siana
Naturalne siano powinno wyglądać jak wysuszone rośliny, a nie jak jednolita masa. Powinny być widoczne liście, źdźbła, a w zależności od etapu zbioru również fragmenty kwiatostanów.
Bardzo dojrzałe trawy mają zwykle większy udział grubych łodyg i materiału włóknistego. Młodsze odrosty mogą być bardziej miękkie i liściaste.
4. Pylenie
Niewielkie ilości drobnych fragmentów są naturalne dla suchego materiału roślinnego. Co innego intensywna chmura pyłu powstająca przy każdym poruszeniu paczki.
Duża ilość drobnego pyłu obniża komfort korzystania z produktu i może świadczyć między innymi o znacznym rozdrobnieniu materiału.
5. Wilgotność
Siano jest produktem suchym. Jeśli materiał jest wilgotny, zbity lub wyraźnie chłodno-wilgotny w dotyku, nie powinien być podawany zwierzęciu bez wyjaśnienia przyczyny.
Podwyższona wilgotność stwarza warunki do wzrostu pleśni i bakterii oraz może prowadzić do utraty jakości podczas przechowywania.
6. Pleśń
Widoczna pleśń, nietypowy nalot oraz zapach stęchlizny są sygnałem, że produktu nie należy traktować jako prawidłowego siana.
Nie należy próbować „uratować” paczki poprzez usunięcie jednego widocznie zmienionego fragmentu, jeżeli istnieje podejrzenie szerszego zawilgocenia lub zapleśnienia materiału.
7. Ciała obce i rośliny niepożądane
Siano należy od czasu do czasu obejrzeć również pod kątem obecności materiałów, które nie powinny znaleźć się w paczce: ziemi, kamieni, tworzyw sztucznych, sznurków czy innych ciał obcych.
W sianie pochodzącym z naturalnych stanowisk ważna jest również prawidłowa kontrola botaniczna materiału.
Czy można ocenić wartość odżywczą siana wzrokiem?
Tylko częściowo. Wygląd, zapach i dotyk pozwalają wychwycić wiele problemów jakościowych, ale nie powiedzą dokładnie, jaka jest zawartość białka, składników mineralnych czy poszczególnych frakcji włókna.
Do takiej oceny potrzebna jest analiza laboratoryjna. Ocena organoleptyczna i analiza chemiczna odpowiadają więc na różne pytania i mogą się wzajemnie uzupełniać.
FAQ – jakość siana
Czy żółte siano zawsze jest złe?
Nie. Kolor jest tylko jednym z kryteriów. Na barwę wpływa między innymi dojrzałość roślin i sposób suszenia. Niepokojące są natomiast między innymi stęchły zapach, wilgoć i widoczna pleśń.
Czy dobre siano może mieć grube łodygi?
Tak. Udział łodyg zależy między innymi od gatunku i fazy rozwoju roślin w czasie zbioru. Bardziej dojrzałe siano może być wyraźnie bardziej łodygowe.
Czy można podawać pylące siano?
Nadmierne pylenie jest cechą niepożądaną. Jeżeli dodatkowo występuje nietypowy zapach lub podejrzenie pleśni, produktu nie należy podawać zwierzęciu.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google